KNMT vraagt kabinet om rem op groeiende administratieve lasten

27 januari 2026 - De Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde (KNMT) roept het kabinet op om een pas op de plaats te maken met nieuwe administratieve verplichtingen in de zorg. Volgens de beroepsorganisatie is de regeldruk in de mondzorg en andere eerstelijnssectoren de afgelopen jaren zodanig toegenomen dat deze direct ten koste gaat van de tijd voor patiënten, het werkplezier van zorgverleners en uiteindelijk de toegankelijkheid van zorg.

Stapeling van regels in de eerstelijnszorg
Aanleiding voor de oproep is de voortdurende stapeling van verantwoordings- en rapportageverplichtingen die voortvloeit uit nieuwe wet- en regelgeving. Hoewel veel regels afzonderlijk begrijpelijk zijn, leidt de cumulatie ervan in de praktijk tot een zware administratieve belasting, met name voor kleinschalige zorgaanbieders. De KNMT benadrukt dat tandartspraktijken, net als andere eerstelijnspraktijken, een fundamenteel ander karakter hebben dan grote zorginstellingen. De praktijkhouder is in de eerste plaats zorgverlener en heeft slechts beperkte capaciteit om uitgebreide administratieve processen te organiseren.

Oproep tot herbezinning op wetgeving
De KNMT sluit zich met haar oproep aan bij een bredere beweging binnen de eerstelijnszorg. In gezamenlijk verband wordt gepleit voor een kritische herbeoordeling van nieuwe wetgeving, waarbij nut en noodzaak expliciet worden afgewogen tegen de gevolgen voor de dagelijkse praktijk. Daarbij gaat het niet alleen om nieuwe regels, maar ook om de manier waarop bestaande verplichtingen in de loop der tijd zijn uitgebreid of aangescherpt, vaak zonder oog voor de praktische uitvoerbaarheid.

Pleidooi voor een tijdelijk moratorium
Volgens de KNMT is het essentieel dat een nieuw kabinet niet alleen inzet op het verminderen van bestaande regeldruk, maar ook voorkomt dat daar nieuwe administratieve lasten bovenop komen. Een tijdelijk moratorium op nieuwe verplichtingen zou ruimte moeten bieden om eerst de effecten van regelgeving op de eerstelijnszorg goed in kaart te brengen. Pas daarna kan worden bepaald welke regels daadwerkelijk bijdragen aan kwaliteit, transparantie en toezicht, en welke vooral leiden tot onnodige bureaucratie.